اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

کیمیای ازلی (دانش های قرآنی و تفاسیر عرفانی زبان فارسی)

وضعیت: موجود
امتیاز:
ناشر
گروه بندی
قطع

وزیری

نوع جلد

شمیز

تعداد صفحات

340

شابک

9789641218227

نوبت چاپ

1

سال چاپ

1400

وزن

403

کد محصول

108858

قیمت پشت جلد

900000


مشخصات تکمیلی :

(بررسی و شناخت قرآن،تحقیق قرآن در ادبیات فارسی)

تاریخ ورود محصول: 1400/09/07

قیمت برای شما: 900000ریال

توضیحات

کتاب کیمیای ازلی: دانش های قرآنی و تفاسیر عرفانی زبان فارسی، اثر تقی اژه ای است به چاپ انتشارات سروش.

کتاب حاضر به بررسی و تحلیل پیشینه زبان فارسی در آثار مکتوب تفسیری، ادبی، نظم و نثر در موضوع علوم قرآنی می پردازد. ارتباط و پیوند میان قرآن با ادبیات فارسی محور اصلی کتاب می باشد. کتاب در ابتدا به نقش ایرانیان در پیدایش و گسترش آن اشاره دارد و سپس به روش های فهم قرآن در متون ادب فارسی و ترسیم دیدگاه های مولفان در مباحث علوم قرآنی اشاره دارد. به دلیل آگاهی از علوم قرآنی در فهم متون زبان فارسی، کتاب پیش رو به مباحثی از علوم قرآن برای فهم افکار مطرح در سطور و ادبیات می پردازد.

گزیده ای از کتاب

در متون عرفانی زبان فارسی، گفت و گو از این نوع دانش فراوان و از زوایای مختلف به آن پرداخته شده است. اگر این بحث در این متون از زیربنایی ترین مقوله هاست، به سبب ماهیت و خاستگاه اصل عرفان است که دستیابی به «معرفت» است.

احمد غزالی، سابقه عرضه چنین دانشی را که از آن تعبیر به «علوم صلای روز میثاقی» می کند، مربوط به عالمی قبل از دنیا می داند. وی ماهیت آن را این گونه توصیف می کند: «در آن مجمع که ارواح بنی آدم را در مظالم لطف بداشته بود، که ندای حقی بدان اواح پدید آمد که گفت: «الست بربکم» و آن چنان بود که به هدایت خدای- عزو جل- و به ارادت او بود که در مقام لطفشان داشته بود و با مشاهده شان خو کرده. آن معانی را در با قیمت گردانید و روح را صدف وی کرد. پس آن معانی را از راه مشاهده روح مرکب کرد تا آن، حضرت وی را هجرت افتد… . اکنون که او را سفری دیگر فرمودند تا آن صدف را هجرت افتاد تا بدین جوارح مر او را ولایی باشد. هرکه خواهد تا شاهد آن معانی گردد، سفر اختیار باید کرد از «خود در خود.» مسافر باید بود و عزیمت طلب درست باید کرد تا این طریق بر وی مهیا گردد که این طلب نه چندان بود که در حدود عقل باشد و عقل را در این معانی دیدار نیست که طلب در حق غایب افتد، و حق نه حاضر است و نه غایب. حق را به حق باید طلبید نه به طلب، تا امروز که قرآن سماع کند، مستمع همان معانی باشد. هم بدان نطق مناجات کند که آن روز «بلی» گفته است، اما حجت را در وفای آن معانی باید بود که تا چنان که آن روز از خود مجرد بود، امروز آن مجردی را طلب کند تا دل را از توقف مکونات هجرت نماید.

محصولات مشابه