اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

هنر مقدس (اصول و روش ها)

وضعیت: موجود
امتیاز:
ناشر
گروه بندی
قطع

رقعی

نوع جلد

شمیز

تعداد صفحات

212

شابک

9789641217404

نوبت چاپ

10

سال چاپ

1399

وزن

231

کد محصول

101939

قیمت پشت جلد

300000


مشخصات تکمیلی :

(فلسفه هنر و دین)

تاریخ ورود محصول: 1400/01/24

قیمت برای شما: 300000ریال

توضیحات

کتاب هنر مقدس (اصول و روشها) اثر تیتوس بورکهارت است به ترجمه جلال ستاری و چاپ انتشارات سروش.

کتاب پیش رو اثری است که در آن نظام های فکری و فلسفی بزرگان سه گانه یعنی رنه گنون، فریت شووان و کومارا سوامی پیرامون هنر بسط و تشریح شده است. این اثر ملاحظاتی را در خود جای داده که به هنر پنج سنت بزرگ یعنی هندوئیسم، مسیحیت، اسلام، بودیسم و تائوئیسم می پردازند؛ ابتدا هنر هندو که روش هایی مستمر و پیوسته در طول زمان داشته مورد بررسی قرار می گیرد و در سایه آن به پیوند میان هنرهای تمدن های قرون وسطی و تمدن هایی کهن تر از آن پرداخته می شود، در ادامه هنر مسیحی و هنر اسلامی که به نوعی در مقابل یکدیگر قرار می گیرند توصیف می شوند و سپس مباحثی درباره ی هنر خاور دور یعنی هنرهای بودایی و تائوئیستی در اختیار گذاشته می شود.

گزیده ای از کتاب

هنر مقدس مسیحیت، چهارچوب متعارف آیینهای مذهبی را فراهم می آورد؛ و شرح و بسط مصوت و بصری آن شعایر به شمار می رود، همچنان که هدف از برگزاری مناسک مذهبی که جزو مقدسات محسوب نمی شوند، فراهم آوردن زمینه و گسترش دادن به تاثیر وسایل (فیضان) فضل و عنایت ربانی است که مسیح خود آنها را بنیاد کرده است. فضل و عنایت خداوندی در محیط و حال و هوایی «خنثی» فائض نمی شود؛ محیط یا بر له فضل و عنایت پروردگار است یا علیه آن؛ و آنچه «متجانس» نیست، لامحاله موجب «تنافر» است.

توجیه فقد یا نفی هنری مقدس از راه توسل به «فقر عیسوی» (انجیلی) کاملا عبث است. قطعا وقتی نماز عام (قدّاس) هنوز در مغاره ها یا گورخانه های دخمه ای برگزار می شده، هنر یا دست کم هنر شکل و حجم پذیری چیزی زاید بوده است؛ اما از وقتی که به ساختمان حرم پرداختند، می بایست بنای آن را مطابق هنری که به قوانین روحانی وقوف دارد، نظام و سامان بخشند. و درواقع هیچ کلیسای ابتدایی یا قرون وسطایی نیست، هرچند سخت ساده و بی پیرایه، که اشکالش گواه بر این استشعار و توجه ذهن نباشند، حال آنکه محیط غیرسنتی انباشته از اشکال باطل و کاذب است. سادگی، مهر سنت است، اگر نشان طبیعت بکر و دست ناخورده نباشد.

آیین مذهبی خود چون اثری هنری که منبع الهامش مدارج و مراتب مختلف دارد، جلوه می کند؛ مرکزش یعنی سرّ قربان المقدس (تناول القربان)، نشانگر هنر الهی است؛ و کامل ترین و سرّی ترین استحاله بدان وسیله صورت می گیرد. پیرامون این مرکز یا هسته، آیین مذهبی مبتنی بر راه و رسمی که حواریون و آباء کلیسا باب کرده اند، همانند شرح و تفسیری وحی شده، ولی ضرورتا جزئی، شکفته می شود. در این نظام، تنوع عظیم مراسم مذهبی و عبادی بدان گونه که در کلیسای لاتینی پیش از انعقاد شورای Trente معمول بود، ابدا وحدت اندامی اثر را مستور نمی داشت، بلکه برعکس وحدت درونی آن و طبیعت در حد کمال خودجوش اثر و خصلت هنریش را به والاترین معنای کلمه، موکدا خاطرنشان می ساخت؛ از این رهگذر هنر به معنای حقیقی کلمه آسان تر در آیینهای دینی مندرج و ادغام می شد.

محصولات مشابه