اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

هانکه از زبان هانکه (مصاحبه میشل سیوتا و فیلیپ رویه)

وضعیت: موجود
امتیاز:
ناشر
گروه بندی
قطع

رقعی

نوع جلد

شمیز

تعداد صفحات

590

شابک

9786227291599

نوبت چاپ

1

سال چاپ

1399

وزن

549

کد محصول

102686

قیمت پشت جلد

960000


مشخصات تکمیلی :

(مصاحبه های تهیه کنندگان و کارگردانان سینمای اتریش)

تاریخ ورود محصول: 1400/02/12

قیمت برای شما: 960000ریال

توضیحات

کتاب هانکه از زبان هانکه: مصاحبه میشل سیوتا و فیلیپ رویه است با ترجمه ی سمیه خالدی و چاپ انتشارات گویا.

هانکه کارگردان اتریشی است  و این کتاب نخستین کتاب او به زبان فرانسه می باشد. تمام فیلم های او  نشان از مشکلات و دغدغه های جامعه ی مدرن دارد و از دل نگرانی ها و آشفتگی های دنیای امروز صحبت می کند. این کتاب در ابتدا به زندگی هانکه پرداخته و سپس تمام فیلم های او را به بررسی گذاشته است، فیلم هایی که مفاهیم و ابهامات  واقعیت را به نمایش می گذارد. هانکه یکی از سینماگران بزرگ است که تمام دغدغه های امروز را با تصویر و صدا بر روی پرده به نمایش می گذارد، انسانی که همیشه الهام بخش بوده است.

گزیده ای از کتاب

رابطه شما در جوانی با سینما چگونه بود؟

اولین بار وحشتناک بود! من و مادر بزرگم رفته بودیم «هملت» لورانس اولیویه  را با بازی خود او ببینیم، به قدری ترسیده بودم که به شدت گریه می کردم. طوری که مجبور شدیم از آنجا برویم بیرون تا مزاحم سایر تماشاگران نباشیم؛ اما راستش را بخواهید نمی دانم که خودم این ماجرا را یادم مانده یا مادر بزرگم بعدا برایم تعریف کرده بود. به دنبال آن فیلم های زیادی دیدم؛ اما نه فیلم های مولف، چون سالن های هنر و تجربه نداشتیم؛ فیلم های پر فروش آلمانی را می دیدم.

 

فیلم های جنایی و پلیسی؟

بیشتر فیلم های اشلاگر را می دیدم که یک ژانر کمدی موزیکال آلمانی بود و همچنین فیلم های ملودرام و اگر فیلمی برای بچه ها اکران می شد که عالی بود. پس از آن برای اولین فیلم سینما سکوپ، یعنی فیلم ردا، سینمای جدیدی در وینر نویشتات ساخته شد و حسی را که در مقابل این پرده بزرگ داشتم به یاد دارم. مردم برای گرفتن جا با هم دعوا می کردند و تمایل زیادی برای دیدن این نوع فیلم ها دیده می شد. در تمام دوره جوانی ام به محض اینکه پولی دستم می رسید به سینما می رفتم. تنها من نبودم همه دوستانم نیز همین کار را می کردند.

 

 

در آن دوره احتمالا فیلم های آمریکایی زیادی در سینماها اکران می شده…

وقتی فیلم هایی با بازی جیمز دین بیرون آمدند، انگار برای ما نوعی فیلم کالت بود. فیلم «مدرسه اوباش ها» با بازی «گلن فورد» هم همینطور بود.

با این فیلم اولین بار امکان شنیدن راک، با ترانه راک در اطراف ساعت برای ما فراهم شد. یادم هست هنگامی که این فیلم روی پرده رفت به اندازه کافی سنم بالا نبود که بتوانم آن را ببینم. ماموران لباس شخصی جلوی درب ورودی سینما ایستاده بودند و از افرادی که به نظر می رسید سنشان پایین تر از سن قانونی است برگه های شناسایی می خواستند. ما سعی می کردیم آنها را فریب دهیم. زمانی را که آنجا نبودند می پاییدیم؛ اما در نهایت موفق نشدم برای دیدن فیلم وارد شوم! آن را مدت ها بعد دیدم. فیلم های آمریکایی زیاد نبودند و معمولا فیلم های آلمانی به نمایش در می آمدند.

 

محصولات مشابه