اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

نظریه های جدید در مطالعات ادبیات نمایشی و تئاتر (رویکردی بینارشته ای)

وضعیت: موجود
امتیاز:
ناشر
گروه بندی
قطع

وزیری

نوع جلد

شمیز

تعداد صفحات

354

شابک

9789641218418

نوبت چاپ

1

سال چاپ

1400

وزن

508

کد محصول

108857

قیمت پشت جلد

1000000


مشخصات تکمیلی :

(تاریخ و نقد از نمایش و نمایشنامه)

تاریخ ورود محصول: 1400/09/07

قیمت برای شما: 1000000ریال

توضیحات

کتاب نظریه های جدید در مطالعات ادبیات نمایشی و تئاتر: رویکردی بینارشته ای، اثر صادق رشیدی است به چاپ انتشارات سروش.

کتاب حاضر به بیان طیف گسترده ای از نظریه های جدید در مطالعات ادبیات نمایشی و تئاتر که  کاربردهای متفاوتی در سطوح مختلف دارد، می پردازد. کتاب حاوی 13 فصل و 13 نظریه مرتبط با نقد، تحلیل و تفسیر است که از نظریه های متن محور به سمت نظریه های فرامتنی پیش می رود. نظریه های موجود در کتاب منظرهای متنوعی را برای خواننده فراهم می سازد تا بتواند با ابعاد مختلف یک متن و اجرا آشنا شود و تحلیلی نظام مند و تفسیری قابل باور از متن ارائه دهد.

 

گزیده ای از کتاب

در سنت مطالعات ادبیات نمایشی نخستین کسی که با رویکردی روایت شناختی به تحلیل درام پرداخت ارسطو است. او در فن شعر خود با تحلیل اجزا و عناصر تراژدی و همچنین تحلیل ساختار کلی تراژدی، ساختار روایت در درام را تحلیل کرده است و البته می توان گفت یکی از اهداف ضمنی این بررسی ارسطو، تبیین تمایز و تفاوت سازوکار شعر دراماتیک با دیگر گونه های ادبی است. همچنین ارسطو بوطیقا میان بازنمایی یک ابژه به وسیله راوی و بازنمایی آن از طریق شخصیت ها تمایز قائل شد.

همین موضوع بعدها به صورت نظریه ادبیت توسط فرمالیست های روسی مطرح شد که هدف آن ها تمایز ادبیات با سایر انواع نوشتارهای زبانی است. لیکن با ظهور ساختارگرایی جدید و نحله های بعدی، در قرن بیستم مطالعات روایت شناختی سازوکار متفاوتی را در پیش گرفت که امروزه در خیلی از رشته های دیگر به طرز سردرگم کننده ای به کار گرفته می شود و استعمال عمومی این مفهوم نباید ما را از این مسئله مهم دور نگه دارد که دانش روایت شناسی یکی از پیامدهای مکتب فرمالیسم و ساختارگرایی بوده است و نیز نشان دهنده تغییرات روش شناختی متنوعی در فرایند ساختارگرایی است.

در روایت شناسی، مرکز توجه تحلیلگران ادبیات دیگر شناخت و کشف دستورات بنیادی نیست، بلکه موضوع اصلی در روایت شناسی ساختارگرا، ساختار یا تحلیل الگوی روایت داستان است که این امر در مورد ادبیات نمایشی هم صادق است. روایت شناسی، نظریه روایت و یا علم مطالعه ساختار و دستور زبان روایت ها است. یک نوع نقد فرمالیستی/ ساختاری است که به مطالعه روابط حاکم بر ساختار اثر ادبی می پردازد. آن تحولی که صورتگرایان و ساختارگرایان در بررسی شعر پدید آوردند، باعث تحول در بررسی داستان نیز شد و دانش ادبی ای به نام روایت شناسی شکل گرفت.

محصولات مشابه