اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

ملکوت و جنت (آثار آگامبن 1)

وضعیت: موجود
امتیاز:
ناشر
گروه بندی
قطع

رقعی

نوع جلد

شمیز

تعداد صفحات

178

شابک

9786222671143

نوبت چاپ

2

تاریخ تجدید چاپ

1400-09-15

سال چاپ

1400

وزن

193

کد محصول

101504

قیمت پشت جلد

350000


مشخصات تکمیلی :

(بهشت،کلام مسیحیت،ملکوت خداوند،منشاء انسان)

تاریخ ورود محصول: 1399/12/20

قیمت برای شما: 350000ریال

توضیحات

کتاب ملکوت و جنت: اثر جورجو آگامبن است با ترجمه ی ابراهیم رنجبر و چاپ انتشارات نگاه.

کتاب پیش رو نشان می دهد که چرا انسان ها همیشه تصوراتی برای بهتر شدن اوضاع داشته اند و تلاش کرده اند، زندگی کرده اند، کار کرده اند تا شاید به وضعی سامان تر دست پیدا کنند و همه چیز به یک باره به شکل بهتری پدیدار شود. این کتاب می کوشد با برقرار کردن نسبتی میان مفهوم ملکوت و خداوند ( پردیس، فردوس، جنت) رابطه این تصورات انسان ها را با امر سیاسی یعنی مناسبات زندگی ما در مقام انسان پیدا کند. کتاب حاضر با دوران عسرت ( یعنی همان گناه آغازین و رانده شدن آدم از بهشت) آغاز می شود و طی 6 بخش مباحث یاد شده را پی می گیرد.

گزیده ای از کتاب

اجازه دهید از جایگاه خاص پردیس زمینی به نزد اریگنا سخن بگوییم. زیرا پردیس زمینی با طبیعت بشر هم تنگ است و از آغاز وجو داشته، گیریم نه در قالب مکانی زمین، و هرگز از بین نخواهد رفت. باری، عاقبت انسان، همان موجودی که از فیوضات خیر پردیس سواستفاده کرده و به آن پشت پا زده و در نتیجه هنوز طبیعت خویش را درنیافته، روزی برحسب ضرورت به این طبیعت رجعت خواهد کرد، یعنی درست هنگامی که تمامی چیزها به علل خود بازخواهند گشت. پردیس، بخوانید طبیعت بشر، همان چیزی است ک انسان، بی آنکه هرگز در آنجا بوده، باید به آن بازگردد. از دیگر سو، این رجعت را نه در معنای زمانی، بلکه باید چیزی دانست که همواره پیشاپیش رخ داده است، به این معنا که خروج و رجعت همزمان حضور داشته باشند. در این موقف، جای هیچ شگفتی نیست که اریگنا، پیشتر نیز در دفتر دوم پریفوسئون، توانسته بود این نظریه بی باکانه را صورت بندی کند. انسان باوران دوباره در سده شانزدهم این نظریه را برگرفتند. پردیس براساس این نظریه عملا از زمین متمایز نیست، زیرا بنیان آنها بر اساس علل اولی یکی و این همان است. اریگنا می نویسد:

پردیس در حجم یا فضا با این جهان سکونت پذیر زمینی تفاوتی ندارد، یگانه تفاوت در نحوه بیتوته در آنجا و تمایز سعادت اخروی است. در واقع، حتی انسان نخستین نیز اگر گناه نکرده بود، می توانست بر زمین سعادت مندانه زندگی کند، زیرا علل اولی، اساس زمین و پردیس یکی و این همان است.

به همین دلیل « تمامی انسان ها به قدر وعاع خود چنان به پردیس پا می گذراند که گویی به معبدی فراخ و به غایت فرح بخش قدم گذاشته اند،.»

مضافا، این معبد، یعنی طبیعت بشر و زمین، که انسان از پیش در آن بوده ولی هنوز به آن وارد نشده، منزلگه خداوند نیز هست: «در واقع، خداوند به هیچ جا مگر طبیعت بشر و فرشتگان وارد نمی شود و تامل بر حقیقت تنها به همین دو گروه داده شده است.»

محصولات مشابه