شب نشینی باشکوه

سخن‌رانی آقای شهردار چنین شروع شد: - حضار محترم، رؤسا، معاونین، کارمندان، خدمتگزاران واقعی و از جان‌گذشته!‌اولاً از این‌که افتتاح این شب‌نشینی باشکوه به این جانب واگذار شده، بی‌نهایت مفتخر و خوش‌حالم. چراکه در این مجلس، علاوه بر بازنشستگان شهرداری، بازنشستگان محترم ادارۀ فرهنگ، اداره کل دخانیات و انحصارات، اداره‌ی قند و شکر، اداره‌ی پست و تلگراف، اداره‌ی متوفیات، اداره‌ی ثبت اسناد و املاک، اداره‌ی دارایی و سایر اداره‌جات محترم کشوری نیز حضور دارند. و غرض از این شب‌نشینی قدردانی و اظهار تشکر از تمام آنهایی است که به افتخار بازنشستگی نائل آمده‌اند هرچند که عده‌ای هم، قبل از کسب افتخار و ابلاغ حکم، به سرای باقی شتافته مجلس ما را از حضور خود بی‌بهره گذاشته‌اند. ثانیاً بر همه‌ی حضار محترم واضح و مبرهن است که امروزه دنیا، دنیای علم است. علم و هنر هم‌چون آفتاب تابان همه‌جا را گرفته، و مانند ابر بهاری از مشرق تا مغرب همه‌جا را سیراب کرده است. همه‌روزه اختراعات عجیب و اکتشافات غریب پا به عرصه‌ی عالم می‌گذارد که مایه‌ی بهت و حیرت تمام ابناء بشر می‌شود. پیشرفت‌های روزافزونی که باعث شده بشر، در یک چشم به‌هم زدن، از این سر عالم به آن سر عالم پرواز کند، اقیانوس‌ها را بپیماید و قدرت خداوند را در همه‌جا مشاهده کرده، و به گفته‌ی دانشمند شهیر آلمانی، گوستاولوبون فرانسوی، عمر نوح بکند. حضار به شدت کف زدند، آقای شهردار که سرش را به راست و چپ می‌چرخاند، چند لحظه‌ای منتظر شد تا احساسات گرم مستمعین فروکش کند، در این فاصله چیز سنگینی از آسمان گذشت و در افق ترکید و به دنبال آن ریزش باران روی شیروانی تالار شروع شد.