اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

زمستان در فرهنگ مردم کرد

وضعیت: موجود
امتیاز:
ناشر
گروه بندی
قطع

رقعی

نوع جلد

شمیز

تعداد صفحات

299

شابک

9789641214564

نوبت چاپ

3

سال چاپ

1397

وزن

304

کد محصول

102356

قیمت پشت جلد

250000


مشخصات تکمیلی :

(فرهنگ عامه و آداب و رسوم کردان،ایران،گردآور:هاشم سلیمی)

تاریخ ورود محصول: 1400/02/01

قیمت برای شما: 250000ریال

توضیحات

کتاب زمستان در فرهنگ مردم کرد: اثر هاشم سلیمی است به چاپ انتشارات سروش.

کتاب پیش رو به نحو شگرفی به فرهنگ و گستره ی آداب و رسوم مردم استان های کردستان، کرمانشاه و مناطق کرد نشین آذربایجان غربی، ایلام، همدان و لرستان پرداخته است. در مورد: آداب پوشاک، غذا، شکار، بازی، شب نشینی، حتی قصه های زمستانی، سرود و ترانه ها و ضرب المثل های زمستانی این سرزمین صحبت می کند. فرهنگ مردم کرد به عنوان بخشی از فرهنگ ایرانی اسلامی از چنان ظرافت و غنایی برخوردار است که با شناخت آن می توانیم گستره ی فرهنگی خویش را بهتر بشناسیم. فرهنگ کرد از ناب ترین بخش های فرهنگی ایرانی است، از این رو به نگرش کلی در کردستان مخصوصا فصل زمستان و بهار کردی اشاره دارد.

گزیده ای از کتاب

در هر خانه مقداری کشمش و گندم برشته جلو مهمان می گذارند. البته روستائیان در جیب شلوار کردی خود نیز کمی شیرینی و نقل و نبات می ریزند وقتی با هم روبه رو شدند، هرکسی زودتر تبریک گفت طرف مقابل موظف است، مقداری شیرینی به او بدهد و اگر ندهد معتقدند بهاری که در پیش است برایش نامیمون خواهد بود.

مردم اورامان تخت در استان کرمانشاه نیز روز چهل و پنجم زمستان را بیل اندان یا بهار کردی می دانند و معتقدند اگر پس از این برفی ببارد، «به فر خورکه » برف خوار آن را از بین می برد و آب می کند، آنها بر این باورند که دو کلمه بیل و اندان به معنی خاک کندن است. برای این که درختان صدمه ای نبینند، قبل از آن که از خواب زمستانی بیدار شوند، باید آنها را کاشت بنابراین بیل اندان به معنی جشن خاک کندن و درختکاری است.

مردم اصیل اورامان هم زمان با بهار کردی، برای اجرای مراسم سه روزه خود به مرقد پیرشالیار در منطقه کوهستانی اورامان تخت می روند، برف ها را از روی آرامگاه ایشان می روبند و مراسم ویژه ای را اجرا می کنند.

در واقع همه ساله از اوایل بهار تا آخر پاییز هرکسی از اهالی منطقه نذری برای پیر شالیار داشته باشد اعم از دام یا حبوبات، آن را تحویل شخصی به نام زیوانی پیر می دهد. وی همه محصولات را جمع آوری می کند و دام ها را نیز هر روز می چراند تا برای روز موعود (جشن) پرورش یافته و آماده قربانی شوند.

در اوایل ماه ریبه ندان بهمن ماه، زیوان پیر از باغ پیر شالیار به هر خانه ای ده عدد گردو می فرستد. این شخص را «هه وال دهر» یعنی آگاه کننده و خبر دهنده می گویند تا اهالی منطقه بدانند، هفته آینده از روز سه شنبه جشن پیر شالیار آغاز می شود.

محصولات مشابه