اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی

داستان چگونه کار می کند؟

وضعیت: موجود
امتیاز:
گروه بندی
قطع

رقعی

نوع جلد

شمیز

تعداد صفحات

228

شابک

9786008975557

نوبت چاپ

1

سال چاپ

1399

وزن

203

کد محصول

93623

قیمت پشت جلد

330000


مشخصات تکمیلی :

(تاریخ و نقد داستان نویسی)

تاریخ ورود محصول: 1399/05/21

قیمت برای شما: 330000ریال

توضیحات

کتاب داستان چگونه کار می کند؟ اثر جیمز وود است به ترجمه ی بهار احمدی فرد و چاپ انتشارات مانیا هنر.

کتاب پیش رو برخی سوالات مهم پیرامون هنر داستان نویسی، عناصر اساسی آن و چگونگی کار کردش را مطرح می کند و در صدد پاسخگویی به آن برمی آید. در این اثر به مسائلی هم چون زاویه ی دید، کاراکترهای موجود در داستان، نحوه ی درک جزئیات، چگونگی روایت کردن، تاثیری که داستان بر افراد بر جای می گذارد و مواردی از این دست که اغلب جزء دغدغه های قدیمی انسان در زمینه هنر داستان نویسی هستند پرداخته می شود. سعی بر این است که به سوالات نظری ارائه شده پیرامون داستان و داستان نویسی پاسخ هایی صحیح و عملی داده شود.

گزیده ای از کتاب

مانند باقی ادبیات، رئالیسم فلوبری هم به زندگی می ماند، هم مصنوع است. شبیه به زندگی است زیرا مخصوصا در شهرهای بزرگ، جزئیات همچون ضربه های تصادفی با ما برخورد می کنند. ما به واقع در کسر میزان های گوناگونی زندگی می کنیم. فرض کنید در خیابان قدم می زنم. از اصوات و فعالیت های زیادی خبر دارم، آژیر پلیس، تخریب ساختمان، باز شدن در فروشگاه ها. چهره ها و بدن های مختلفی از کنارم می گذرند. وقتی از رو به روی کافه ای می گذرم، با زنی تنها روی صندلی کافه چشم در چشم می شوم. او به من نگاه می کند، من هم به او. لحظه ای از ارتباط شهری بی هدف با اروتیسم سربسته. اما صورت زن مرا به یاد زنی می اندازد که زمانی می شناختم، دختری با همین موهای تیره. زنجیره ی افکاری به دنبال این یادآوری می آید. به قدم زدن ادامه می دهم اما آن صورت زن نشسته در کافه در ذهنم می درخشد، حفظ می شود، زمانی می پاید، در حالی که دیگر اصوات و فعالیت های پیرامونم مانند صورت آن زن در ذهنم نمی مانند، این ها، وارد آگاهی ام می شوند و همان دم خارج می شوند. اگر آن چهره با ریتم چهار چهار نواخته می شود، ریتم بقیه ی شهر شش هشت است.

تصنع در عمل گزینش جزئیات واقع شده است. درست است که در زندگی واقعی می توانیم با سر چرخاندنی، از بعضی امور روی برگردانیم، اما عملا بیش تر شبیه دوربین عکاسی درمانده ای هستیم. عدسی با زاویه دید باز داریم و مجبوریم پذیرای هر آن چیزی باشیم که در دیدرس قرار می گیرد. این حافظه ی ماست که گزینش می کند، اما حافظه همچون روایتی ادبی انتخاب نمی کند. از منظر زیباشناسی، حافظه ی انسان فاقد قریحه است.

محصولات مشابه