علی عباسی شاید برای نسل بعد از انقلابِ 1357 که در ایران به دنیا آمده‌اند نامی ناآشنا باشد، ولی برای نسل پدران آنها سمبلی از موج نوِ سینمای ایران است که باری نوستالژیک و مثبت دارد. علی عباسی تقدیم می‌کند عبارتی بود که برای هر فیلمی اعتبار می‌آورد، جمله‌ای که ابتدای فیلم‌هایی مانند حسن کچل، رضا موتوری، تنگنا، تنگسیر، رشید، نازنین، پنجره، سوته‌دلان و… آمده و در ذهن سینمادوستان ایرانی ماندگار شده است. برخی بزرگانِ سینمای ایران، آغاز کارشان در دفتر او “سازمان سینمایی پیام” بوده، از جمله علی حاتمی و عباس کیارستمی. برخی دیگر هم مثل امیر نادری، مسعود کیمیایی، و جلال مقدم گام‌های دوم یا سوم‌شان را در پیام برداشتند. خواننده کتاب “علی عباسی تقدیم می‌کند: روایت یک کابوس سی ساله” که توسط قصیده گلمکانی گردآوری شده، به احتمال زیاد توقع خواندن خاطرات علی عباسی از دوران تهیه‌ی فیلم‌ها و مسائل مربوط به سینما را دارد اما عباسی بیشتر به توضیح درباره‌ی کابوس سی ساله‌ای پرداخته که با اوست. دورانی که او ناچار به ترک عرصه‌ی مورد علاقه‌اش یعنی سینما و غربت نشینی شد. کتاب حاضر به همت نشر چشمه در 193 صفحه وزیری با جلد نرم به چاپ رسیده و با قیمت 20 هزار تومان به بازار نشر عرضه شده است.

واحد خبرگزاری موسسه گسترش فرهنگ و مطالعات

برای خرید و ثبت سفارش این کتاب کلیک کنید